Sommige mensen willen graag weten of hij of zij in de groep van de hoogbegaafden thuis hoort. Tot op heden is er vrij weinig informatie en dus ook veel onduidelijkheid over wanneer iemand hoogbegaafd is. Waar vroeger een duidelijke scheiding was is deze “grens” steeds meer gaan vervagen. Dit komt omdat er diverse professoren waren die er anders overdachten en hun eigen modellen presenteerde. In deze modellen werd omschreven wat de eisen zijn om je zelf bij de groep hoogbegaafden te plaatsen. Men begreep al snel dat er meer factoren waren, waar rekening mee gehouden moest worden. Wanneer ben je hoogbegaafd is tegenwoordig een lastige vraag. De volgende informatie kan je helpen met het vast stellen of jezelf hoogbegaafd bent.
Ten eerste wat is dan eigenlijk het verschil tussen intelligent en hoogbegaafd zijn? Als je intelligent ben dan heb je een goed verstand. Als je hoogbegaafd bent dan heb je vaak ook een speciale denkwijze die de normale mens minder snel kan begrijpen. Je bent creatiever en maakt grotere sprongen dan medeleeftijdsgenoten. Vroeger en tot heden wordt vaak nog het IQ als maatstaf genomen voor het bepalen of iemand hoogbegaafd is. Men spreekt normaliteit van hoogbegaafdheid als het persoon een IQ van 130 of hoger heeft. Ongeveer 2% van de totale bevolking heeft een IQ van 130 of hoger en is dus hoogbegaafd volgens dit model.
Een hoogbegaafde doet dat op een heel specifieke manier: hij denkt hoogintelligent, voelt rijk geschakeerd en is autonoom; hij wil gedreven, handelt scheppingsgericht en neemt hoogsensitief waar. In het sámenspel tussen al deze existentiële facetten, tenslotte, is de hoogbegaafde snel, intens, complex en creatief.






